Oferty Miejsca w głębi regionu

W głębi regionu Bogactwo tradycji, kultury i smaku.

Brak ofert w tym kanale tematycznym!

Miejsca w głębi regionu


Wybrzeże Adriatyku zawsze było synonimem rozrywki, dyskotek, morza itp., często kojarzy się ono z miejscem na wakacje pełne wyłącznie nocnych zabaw i beztroski, bez brania pod uwagę jakości.
Cóż, to prawda tylko po części, ponieważ w rzeczywistości jest jeszcze druga strona medalu, a raczej druga strona tej okolicy - wzgórza, które jedynie spoglądają na morze z daleka.
To część Wybrzeża wciąż jeszcze mało znana, o kameralnym charakterze, gdzie można odkryć szeroką gamę zapachów, kolorów i, co najważniejsze, smaków.
Piękne i malownicze okolice Rimini są rzeczywiście nie tylko do „odwiedzenia”, ale także do „posmakowania", zwłaszcza w okresie wiosennym, kiedy mgły z filmów Felliniego ustępują polnym kwiatom i rozkwitowi całej gamy produktów regionalnych, ostatnio tak bardzo cenionych.
To okolice Rimini... którym należy się ponowna ocena.

Restauracje, trattorie, winnice, wina Sangiovese i Albana, niektóre dopiero od niedawna właściwie docenione, mięsa i tradycyjne sery.
Oddalając się od wybrzeża i udając się w głąb regionu znajdujemy niezwykłe tereny usytuowane pomiędzy Morzem Adriatyckim, a malowniczymi urwiskami skalnymi, zamkami w San Marino, Montefeltro, wzgórzami i rzekami Conca i Marecchia.
To żyzna ziemia, pełna pastwisk, sadów, winnic oraz lasów, w których roi się od grzybów i trufli. „Idealna” wieś, tak inna od tej, którą można dostrzec w oddali, pełną wielkich, zmechanizowanych upraw. Tutaj dziko porośnięte wzgórza łączą się harmonijnie z zaoranym polem.
Ale to nie wszystko! Kto podróżuje dla przyjemności, szukając oryginalnych sposobów na wakacje, powinien wiedzieć, że na tych terenach w pewnym sensie czas zatrzymał się w Średniowieczu. W okolicy znajduje się bogactwo zamków i średniowiecznych osad, z których każda oferuje wyjątkową atmosferę i charakterystyczne wyroby, przez co zwiedzenie każdej z nich jest nową przygodą.
Po raz pierwszy trasa wycieczki nie zaczyna się w najbardziej dostępnym miejscu, tylko właśnie w tym, do którego najtrudniej dotrzeć.

Trzy trasy do zwiedzenia i poznania zachwycających terenów w głębi regionu w okolicach Rimini.

1. trasa: z wysokich Twierdz
Pierwsza trasa jest poświęcona imponującym i fascynującym twierdzom Rodu Malatestów, położonym na wzgórzach w głębi regionu.
Trasa przebiega wzdłuż doliny rzeki Marecchia, która była niegdyś prawdziwym „morzem”, jako że docierała aż do równin Santarcangelo di Romagna, do wiejskich terenów Poggio Berni i do ostrych skał, na których wznoszą się zamki Rodu Malatestów.

Santarcangelo di Romagna
To małe i przytulne miasteczko zachowało silny związek ze swoją przeszłością i z głębokimi, bogatymi tradycjami.
Naprawdę warto zobaczyć tak zwaną „wysoką” część miasteczka, charakteryzującą się uroczymi, wijącymi się uliczkami, prowadzącymi do imponującej Dzwonnicy (XIX w.) i do twierdzy Rodu Malatestów (wybudowanej w 1300 roku, otwartej dla zwiedzających tylko po uprzedniej rezerwacji - tel. 081-5751828).
Innymi, wartymi odwiedzenia atrakcjami są Kolegiata, Warsztat Marchi (wyrób kolorowych płócien) oraz, położony na obrzeżach wsi, piękny kościół św. Michała Archanioła z VI-VII w. Znajduje się tu również znane w całych Włoszech Muzeum Etnograficzne.

Poggio Berni
Zaledwie kilka kilometrów od miejscowości Poggio Berni, wśród zielonych pól, podziwiać można przepiękne pałace (z których niektóre zostały odrestaurowane i przeznaczone na obiekty noclegowe) oraz inne interesujące budowle.
Wśród nich warto wymienić Pałac Marco Santi (XIII w.) i Pałac Astolfi (XVII w.), podczas gdy spośród innych budowli warto zwiedzić idealnie zachowany młyn Molino Moroni, który odsłania tajemnice pracy w tradycyjnych młynach w dolinie rzeki Marecchia.
Kontynuując wycieczkę wzdłuż drogi lokalnej, oddalając się od Santarcangelo, dojeżdża się w krótkim czasie do miasteczka Torriana, nad którym wznosi się Zamek w Montebello.
Montebello - mimo iż zawdzięcza dużą część swojej popularności właśnie górującej nad nim twierdzy i rozsławiającym ją legendom, według których zamieszkuje w niej duch dziewczynki o imieniu Azzurrina - w rzeczywistości jest miasteczkiem bardzo interesującym również z historycznego punktu widzenia.
Zarówno w Torrianie jak i w twierdzy w Montebello zachowało się wiele pamiątek po Rodzie Malatestów. Znajdują się tu zamki i ruiny wież wybudowanych za czasów jego panowania.
W miasteczku Torriana warto zwiedzić również kościół, w którym zachowały się wartościowe osiemnastowieczne płótna miejscowych artystów.
Kwadratowa wieża (Torre quadrata), pochodząca z 1200 roku, od której pochodzi dzisiejsza nazwa miejscowości, znajduje się na szczycie jednego ze skalistych wzgórz, wznoszących się nad rzeką Marecchia. Ruiny, jakie dziś pozostały po tej dawnej budowli, odznaczają się nad równiną i są dobrze widoczne z daleka. Niegdyś wieża ta była połączona mostem z Twierdzą.
Schodząc po szerokich schodach na głównym placu w Torrianie, po prawej stronie mija się tryskającą fontannę, nazywaną „Drzewem wody”, fantazyjne dzieło poety i scenarzysty - Tonina Guerry. Przypomina ona swoją formą rzekę Marecchia, która płynie w tych okolicach.
Pieszo można też dojść do sanktuarium Madonna di Saiano.

Verucchio
Po drugiej stronie doliny, ok. 10 minut drogi od Torriany i Montebello, na imponującym wzgórzu wznosi się kolejny punkt naszej trasy - jedna z najważniejszych i najstarszych, jeśli nie najstarsza siedziba Rodu Malatestów: Verucchio.
Średniowieczne miasteczko Verucchio charakteryzuje się przepiękną starówką, nad którą wznoszą się dwie potężne twierdze. Koniecznie trzeba tu zobaczyć twierdzę Malatestów (Rocca Malatestiana), wybudowaną z polecenia głowy rodu Malatestów, legendarnego Mastina Starego, nazywanego „stuletnim”, z uwagi na jego niespotykanie długie jak na tamte czasy życie, trwające... 100 lat!
Twierdza jest otwarta dla zwiedzających, wewnątrz m.in.:
- Sala Wielka
- Różne apartamenty, w których zwykle odbywają się ciekawe wystawy
- Okrągła wieża, z której można podziwiać przepiękną panoramę
- Lochy
- Pojemny zbiornik na wodę deszczową z XIII wieku (ok. 28 m3), funkcjonujący do tej pory
- Stok twierdzy
- Wieża strażnicza i wieża zegarowa

Aktualnie w twierdzy znajduje się bogaty zbiór broni, pochodzącej z okresu Średniowiecza - poza modelem pierwszego zakończenia lufy broni palnej, można podziwiać broń odprzodową, różne typy broni z czternastego wieku, rusznice i ogromny moździerz z XV w.
Warto również zobaczyć Bramę i Twierdzę Passerello, Mury Obronne i Kolegiatę, a na obrzeżach miasteczka, kościół pochodzący z X wieku i założony w 1215 roku klasztor franciszkanów, słynący z ogromnego cyprysu mającego 700 lat!
W Verucchio można znaleźć również niezwykłe ślady po cywilizacji Villanoviana, żyjącej tu między IX a VII wiekiem p.n.e. Wspaniałe przedmioty pochodzące z wykopalisk, poskładane i oddane do Miejskiego Muzeum Archeologicznego, stanowią jeden z najcenniejszych „skarbów” w tej części Włoch.
 

2. trasa - miasta, osady i wsie
Trasa ta obejmuje znaczną część doliny rzeki Conca, prowadzi przez najważniejsze znajdujące się tu miasteczka i kończy się w sercu dzikich, niezagospodarowanych terenów wiejskich.
Wyruszamy z San Giovanni in Marignano, dawnego „spichlerza” Rodu Malatestów, gdzie po dziś dzień zachowały się stare mury i budynki, przebudowane w XIX i XX wieku.
Podążając wzdłuż rzeki Conca w krótkim czasie można znaleźć się w Morciano di Romagna, handlowym centrum doliny, będącym bez wątpienia najnowocześniejszym miastem w okolicy.
Stąd, poprzez malownicze wzgórza bogate w winnice, docieramy do San Clemente, miasta nie bez powodu nazywanego „miastem wina”, a potem do Coriano, głównego centrum Doliny Marano.
Coriano jest pełnym życia miasteczkiem, w którym znajdują się ciekawe ruiny Zamku Malatestów, kościoły na starym mieście, kościół Montetauro.
Chcącym się zrelaksować proponujemy przyjemny spacer w pobliskim Parku Marano.
Z Coriano dochodzimy, malowniczą drogą, do dwóch małych obwarowanych miasteczek - Montecolombo i Montescudo.
Jadąc tą trasą nie można nie wstąpić do niewielkiego, ale cennego zamku San Savino. Montecolombo wita nas piękną Bramą wjazdową prowadzącą na stare miasto, otoczone murami obronnymi z czasów Malatestów. Stąd w zaledwie kilka minut przenosimy się do Montescudo, w którym warto zobaczyć dominującą nad miasteczkiem Wieżę Miejską i starą lodownię. Pośród bujnych pól odnajdujemy malowniczą osadę z zamkiem Albereto, Sanktuarium Valliano (z freskami z XV w.), Muzeum etnograficzne i wysoce symboliczny kościół della Pace w miejscowości Trarivi, z niewielkim, ale bardzo ciekawym Muzeum Linii Gotów.
Ostatni etap tej pełnej atrakcji trasy prowadzi do miejscowości Gemmano, która choć nie tak interesująca z historycznego punktu widzenia jak poprzednie (została zniszczona podczas II Wojny Światowej), jest prawdziwym darem natury.
Jej klejnotem koronnym są słynne jaskinie Onferno, niezwykły i niesamowity kompleks jaskiń krasowych, znajdujący się kilka kilometrów od miasteczka. Płynąca pod ziemią rzeka wyrzeźbiła w skałach kredowych sieć tuneli, podziemnych sal i korytarzy ciągnących się przez dobre 750 metrów, w których zadomowiła się pokaźna kolonia nietoperzy.


3. trasa - zamki na wzgórzach
Trasa ta biegnie przez szczególnie „dostojną” część terenów należących niegdyś do rodu Malatestów, charakteryzującą się malowniczymi wzgórzami, na szczycie których wznoszą się imponujące zamki. Zabytkowe twierdze, ulice i domy w tym zakątku Emilii-Romanii tworzą urzekającą atmosferę, zapierającą dech w piersiach.

Montefiore
Stare miasto w Montefiore (należącym do „najpiękniejszych średniowiecznych miasteczek Włoch”) jest dowodem ogromnej roli, jaką to miasteczko odgrywało w przeszłości w funkcjonowaniu całego obszaru będącego pod panowaniem Malatestów.
Znajdująca się tu Twierdza jest tak okazała, że można ją dostrzec z samego Rimini, a w jej udekorowanych freskami apartamentach zamieszkiwali niegdyś książęta i papieże.
Spacerując pośród niezwykle malowniczych uliczek tego miasteczka można zwiedzić kościół św. Pawła (z drewnianym krzyżem z XIV w.), Bramę Curina (ozdobioną okazałym herbem szlacheckim), Warsztat Garncarza (gdzie do dziś produkowane są wyroby z ceramiki, zgodnie z dawnymi technikami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie), kościół dell’Ospedale z freskami pochodzącymi z XVI w.
Za miasteczkiem, pośród gęstych i bujnych lasów kasztanowych, wznosi się Sanktuarium Madonna di Bonora.


Saludecio - miasteczko, które odegrało kluczową rolę w życiu doliny rzeki Conca w okresie XVI-XIX wieku. Dowodów na to możemy szukać w jego harmonijnej architekturze. Wjeżdżając do miasteczka przez czternastowieczną bramę można zobaczyć kościół św. Błażeja, „małą katedrę”, w której znajduje się też Sanktuarium błogosławionego Amato wraz z Muzeum, szczycącym się cenną kolekcją dzieł sztuki sakralnej.
Podczas wizyty w miasteczku nie można przegapić Pałacu Albini, Wieży Miejskiej, Kościoła i Klasztoru Hieronimitów, Bramy Montanara i uliczek ozdobionych pięknymi muralami.

Mondaino
Z Saludeccio przenosimy sie do pobliskiego Mondaino, obwarowanego miasteczka, w którym każdego roku w sierpniu odbywają się wyścigi konne o nazwie „del daino”, podczas których miasteczko powraca do swych dawnych korzeni.
Stare miasto w Mondaino jest urocze i pełne życia, ze swoimi niezliczonymi uliczkami i stylowymi domami, które sprawiają, że od razu można poczuć się tu wyjątkowo. Brama Marina, okazały przykład architektury wojennej, prowadzi bezpośrednio na znany, półkolisty plac - Piazza Maggiore, ozdobiony dodatkowo osiemnastowiecznym portykiem. Doskonale zachowana Twierdza jest dowodem wyśmienitego gustu architektonicznego Malatestów. Wewnątrz mieszczą się dzisiaj biura administracji miasta i instytucji kulturalnych. Warto wybrać się do Muzeum Paleontologicznego, w których znajdują się ciekawe zbiory renesansowych majolik. Ponadto, kościół św. Michała Archanioła z przepięknymi płótnami i bogato dekorowanymi antepediami oraz Zakon Klarysek (otwarty tylko przy szczególnych okazjach).

Montegridolfo
Po przejechaniu kilku kilometrów od Mondaino, po wijących się drogach biegnących przez bujne lasy i kwieciste łąki, dojeżdżamy do Montegridolfo. Doskonale zachowane miasteczko, założone przez Malatestów, zostało całkowicie odnowione z dbałością o najmniejsze szczegóły.
Warto zwiedzić tu całą starówkę oraz czternastowieczny kościół św. Rocha (w którym można podziwiać wspaniałe płótno autorstwa Guida Cagnacci’ego, jednego z czołowych artystów XVII wieku) Obraz ten, wykonany we wczesnym okresie życia malarza, przedstawia Madonnę z Dzieciątkiem, której cześć oddają święci Sebastian, Roch i Jacek. Znajduje się tu też kościół pochodzący sprzed 1000 roku, ale przebudowany po drugiej wojnie światowej - kościół św. Piotra. Głównymi budowlami w miasteczku są Pałac Ratuszowy i Pałac Viviani, w którym obecnie mieszczą się prestiżowe miejsca noclegowe.

San Leo
Miasto San Leo, od niedawna będące częścią gminy Rimini, jest znane ze swoich właściwości geomorfologicznych, dzięki którym przypomina skalistą wyspę, unoszącą się nad okolicą. W starej części miasta znajduje się wiele przykładów wspaniałej architektury miejskiej, wojennej i religijnej.
Turyści odwiedzający to miasto od zawsze pozostają pod wielkim wrażeniem wyjątkowej i oryginalnej atmosfery, w której wyczuwa się ducha historii i magiczną alchemię, lawirującą między rzeczywistością i legendą.
San Leo, nazywane wcześniej Montefeltro, leży na wysokości 583 m n.p.m., 32 km od Rimini, w dolinie rzeki Marecchia (przy drodze państwowej nr 258) i wznosi się na potężnych, trudnych do pokonania skałach, przez co można tu dojechać tylko jedną drogą, dosłownie wyciętą w skale.
Na najwyższym punkcie skały wznosi się niezdobyta twierdza, przebudowana w XV wieku przez Francesco di Giorgio Martiniego, na zlecenie Federico da Montefeltro III.
Liczące wiele lat miasto, które jak pamiętamy było od zawsze stolicą hrabstwa Montefeltrów i sceną bitew przez prawie dwa tysiąclecia, przez pewien okres miało nawet status stolicy Włoch (962-964) . Św. Leon (IV w. n.e.) był ewangelizatorem.
W mieście San Leo gościli Dante Alighieri i św. Franciszek z Asyżu, który właśnie tu w 1213 roku otrzymał w darze od hrabiego Chiusi, Orlanda, górę La Verna, położoną w Dolinie Casentino. Do tej pory zachowało się pomieszczenie, w którym doszło do rozmowy pomiędzy nimi.
W forcie, zamienionym w więzienie w okresie panowania Państwa Kościelnego, uwięzieni byli hrabia Cagliostro, zmarły w 1795 roku (jak głosi legenda zmarł on w bardzo tajemniczych okolicznościach, będących do tej pory przedmiotem zainteresowania badaczy i entuzjastów na całym świecie), oraz patriota i pisarz Felice Orsini (1844).
Kulturowe dziedzictwo San Leo jest bez wątpienia warte zobaczenia:
przede wszystkim preromański kościół, najstarszy religijny budynek w San Leo i na całym terenie Montefeltrów.
Jest to pierwszy namacalny dowód chrystianizacji tego obszaru - tu historia miesza się z tradycją. Kościół ten pozostaje nadal jednym z najbardziej fascynujących średniowiecznych zabytków środkowych Włoch i wraz z przylegającą Katedrą i Dzwonnicą stanowi prawdziwy cud architektury.
Jest tu Katedra z XII w. wybudowana w stylu pierwszej sztuki romańskiej -
zakotwiczona w skale, do której przylega, w miejscu, które od pradawnych czasów uważane jest za święte.
Katedra jest z pewnością największym przykładem średniowiecznej architektury zachowanej na terenach Montefeltro i jest jednym z najbardziej niezwykłych i cennych przykładów pierwszej sztuki romańskiej.
Budynek kryje w sobie pozostałości starszej świątyni, średniowiecznej katedry, wybudowanej w VII w., kiedy Montefeltro (San Leo) stało się siedzibą nowej diecezji.
W kościele znajdują się unikalne rzeźby, wśród których warto wymienić korynckie kapitele z III w. oraz wiele różnego rodzaju kapiteli romańskich, z których najstarsze przedstawiają symbole wczesnego chrześcijaństwa.
Poza tym warto zwiedzić wspomniany już Fort i Muzeum Sztuki Sakralnej, otworzone niedawno w Pałacu Medycejskim.
W okolicy można natknąć się też na malownicze ruiny różnych zamków, spośród których na szczególną uwagę zasługują zamki w Pietracuta i Piega, przepiękny, niedawno odnowiony klasztor franciszkanów w Sant’Igne, klasztor dominikanów w Monte di Pietracuta, kościół w Montemaggio z cennym drewnianych sklepieniem kasetonowym.
Panorama, jaką można podziwiać z San Leo jest jedną z najpiękniejszych i najbardziej charakterystycznych widoków na otaczające miasto góry i na dolinę rzeki Marecchia, aż po samo morze.
Znajdują się tu także nowoczesne obiekty sportowe, takie jak boiska do gry w piłkę nożną, korty tenisowe, i specjalne miejsce, gdzie odbywają się loty szybowców. Można tu też latać na paralotniach, startując ze skał góry San Saverino.

Pennabilli/Santagata Feltria

Pennabilli
Pennabilli to miasto biskupie, prawdziwa religijna stolica Montefeltro i siedziba biskupa diecezji San Marino-Montefeltro. Leży ono na zachodnich zboczach góry Monte Carpegna, w miejscu gdzie zbocza opadają ku rzece Marecchia, na wysokości 629 metrów n.p.m.
Pennabilli jest typowym średniowiecznym miasteczkiem; znajdują się tu dwa stare zamki - Billi i Penna.
Od 15 sierpnia 2009 gmina Pennabilli nie należy już do terytorium regionu Marche (prowincja Pesaro i Urbino). Od tego dnia, zgodnie z wynikiem referendum przeprowadzonego 17 i 18 grudnia 2006 roku, gmina ta razem z sześcioma innymi gminami leżącymi w dolinie rzeki Marecchia została włączona do prowincji Rimini.
Miasto Pennabilli posiada silne związki z Tybetem, które mają swoje źródła w XVIII w., kiedy to ojciec Orazio Olivieri wyruszył z miasta Malatestów na katolicką misję do Lhasa.
W celu upamiętnienia tego wydarzenia, w najwyższym punkcie miasta zainstalowano dzwon i trzy modlitewne młyny (które zwiedzający mogą wprowadzać w ruch).
Znany scenograf, poeta i pisarz, Tonino Guerra, żyje i pracuje w Pennabilli od 1989 roku i to właśnie z jego inicjatywy odbywają się tu liczne imprezy artystyczne, jak np. wystawy zatytułowane „Miejsca duszy”.
Dużą wartość historyczną i artystyczną ma też katedra diecezji San Marino-Montefeltro.

Sant'Agata Feltria
Nad tym uroczym miasteczkiem, położonym w głębi regionu Emilia-Romania, wznosi się baśniowy zamek „Rocca Fregoso”, wybudowany w X w. i przebudowany w 1474 roku przez wielkiego architekta Francesco di Giorgio Martiniego.
Dzisiaj zamek ten jest siedzibą muzeum, w którym można podziwiać dzieła sztuki i elementy wystroju wnętrz, małe i wielkie skarby.
Malownicza starówka w Sant’Agata Feltria oferuje zwiedzającym wiele interesujących atrakcji, jak np. szesnastowieczny drewniany teatr Mariani, prawdziwa perła sztuki i architektury, która po przebudowie w 2002 roku odzyskała swoją dawną świetność.
Na obrzeżach miasteczka znajduje się klasztor i kościół św. Hieronima.
W jednej z doskonale zachowanych części średniowiecznego miasteczka, noszącej nazwę Petrella Guidi, znajduje się trzynastowieczna twierdza.
W październiku w Sant’Agata Feltria odbywają się słynne włoskie Targi białych trufli.

W samym sercu tych terenów, w miejscu gdzie spotykają się doliny rzek Marecchia i Conca oraz ziemie Montefeltro, wznosi się w całej swej okazałości góra Monte Titano, na której leży
REPUBLIKA SAN MARINO


Republika San Marino jest najstarszą włoską republiką; została założona w 301 r. n.e., na szczycie góry Monte Titano, 15 km od wybrzeża Adriatyku, na wysokości ponad 700 metrów nad Morzem Adriatyckim.
Każdego roku Republika San Marino jest odwiedzana przez miliony turystów z Włoch i z całego świata, którzy przebywają na wakacjach w miastach Rimini, Riccione, Cattolica, Milano Marittima i Cesenatico.
San Marino, poza tym że jest pięknym i urokliwym miastem, przyciągającym turystów z całego świata, stanowi również niezwykły przykład niezależności i intensywnej działalności międzynarodowej.
Republika San Marino cieszy się bowiem uznaniem głównych organizacji na świecie za niekwestionowane przywództwo w kwestiach pokoju, wolności i uniwersalnych praw człowieka. System prawny i instytucjonalny San Marino wspierają najczęstszą formę rządów na świecie: demokrację.

Wycieczka do San Marino to same korzyści. Powodów do przekroczenia granicy tego Państwa nie brakuje. Zakupy, pejzaże, gastronomia, filatelistyka i numizmatyka, przedstawienia, wydarzenia, zabytki, muzea, dzieła sztuki i turystyczne miejsca. Łatwy wjazd: w celach turystycznych można wjechać do San Marino bez paszportu. Pod liczącą wiele lat niebiesko-białą flagą Republiki San Marino można kupować płacąc w Euro, walucie Unii Europejskiej.
San Marino znajduje się zaledwie kilka kilometrów od głównych miejscowości Wybrzeża Adriatyckiego, takich jak Rimini, Riccione, Cattolica, Cesenatico i Milano Marittima, a jego stare miasto jest niezwykłym skarbem całej ludzkości.
Widok z twierdzy jest niesamowity, a całe San Marino, podczas pogodnych dni, staje się prawdziwym tarasem widokowym na Wybrzeże po jednej stronie i na malownicze, pełne zieleni okolice z drugiej.
Można tu spacerować uliczkami, zwiedzając place i kościoły, lub wstąpić do kilku z tysięcy sklepików, w których zakupy są prawdziwą przyjemnością. Zakupy w San Marino są proste. Wszystko w dobrych cenach. Każdy znajdzie pamiątkę dla siebie. A poza tym: biżuteria, typowe wyroby regionalne, ceramika, markowa odzież, perfumy.

Wieże San Marino
Guaita, Cesta i Torre del Montale to trzy wieże, które wyraźnie odznaczają się na górze Monte Titano i od zawsze są bastionami wolności, tak ważnej dla mieszkańców San Marino.

Pierwsza wieża
Pierwsza wieża, będąca „darem" z okresu średniowiecza, wybudowana została bezpośrednio na skale górskiej, bez żadnych fundamentów, na planie pięciokąta. Pochodzi ona z X w., ale była wiele razy wzmacniana w ciągu następnych stuleci.
Wieża ta nosi nazwę „Rocca Guaita”, a w jej solidnych podwójnych ścianach (zewnętrza ściana z blankami i wieżyczkami ściętymi na rogach), znajdowano schronienie podczas oblężeń. Niektóre ze znajdujących się wewnątrz wieży pomieszczeń były przeznaczone na więzienie, które funkcjonowało do października 1970 roku.
Można tu też zobaczyć kilka dział pochodzących z okresu drugiej wojny światowej.

Druga wieża
Na drugim, najwyższym wzniesieniu góry Monte Titano, na wysokości 756 m, znajduje się Druga Wieża, nosząca nazwę Fratta. Ta zbudowana na planie pięciokąta wieża pochodzi z końca XI w., a w jej wnętrzu znajdowała się siedziba wartowników i kilka celi więziennych. Pod koniec szesnastego wieku jej strategiczne znaczenie zmalało, więc przestała być używana, aż do 1930 roku, kiedy to wraz z modernizacją całego miasta związaną z budową torów kolejowych Rimini-San Marino, postanowiono odrestaurować również średniowieczne budynki, aby przyciągnąć w te strony turystów.
Dzisiaj wewnątrz mieści się Muzeum Broni Dawnej z ponad 500 eksponatami - miecze, broń palna, łuki, kusze, zbroje - wszystko pochodzące z okresu od Średniowiecza do końca XIX w. Pozostała część zbiorów, które łącznie obejmują ponad 1500 eksponatów, znajduje się w „Ośrodku badań broni od średniowiecza po wiek dwudziesty” w Borgo Maggiore.

Trzecia wieża
Trzecia wieża, nazywana Montale, pochodzi z końca XIII w.
Spośród trzech wież ta jest najmniejsza pod względem rozmiarów, ale jej ogromne znaczenie strategiczne jest niepodważalne. W stosunku do dwóch pozostałych wież jest ona bowiem położona w najlepszym punkcie. Wieża Montale, zbudowana na planie pięciokąta, była odnawiana kilka razy na przestrzeni wieków, ostatnio w 1935 roku. W jej wnętrzu, na głębokości 8 metrów, znajduje się więzienie, nazywane „dnem wieży”. Wokół Twierdzy można zobaczyć bardzo stare wielkie głazy, tworzące prymitywne mury.
Część muru, która prowadzi od Drugiej Wieży do dawnej jaskini, należy do pozostałości zewnętrznych murów miasta, wzniesionych w XIII wieku. Miasto San Marino było bowiem otoczone potrójną linią murów, wzniesionych w różnych okresach i w większości wyburzonych podczas rozbudowy miasta.
Nasze oferty
10 Aktywne oferty!

Lista mailingowa

Zapisz się na naszą listę mailingową, aby znać zawsze najnowsze oferty wakacji na Wybrzeżu Adriatyckim.
Możesz otrzymywać wszystkie aktualne oferty na dany okres roku!

Kanał Rss

Skorzystaj z naszych kanałów rss, aby być zawsze na bieżąco otrzymując nasze oferty bezpośrednio na Twój czytnik kanałów rss.